بیا ای دوست...

بیهوده می نویسم و بی پرده.

برای تو شاید.. اما بی تو.

آه ای دوست ِ ! از دست رفته ی من.

ای در دلم نشسته... از تو کجا گریزم؟

از تو کجا گریزم

که بن بست اند

همه ی خیابان های این ذهن ضعیفم.

بن بستی به نام "تو".

و به کوچکی ِ معرفت تو

شاید.

همه ی شهر خفته اند

من اما,

بیدارم با احساسی که بد خواب شده.

احساسی که شش ماه به زور خوابش کردم

اما تو را دیده و بی خواب شده.

میدانی؟

تو آن قدرها هم خوب نبودی...

اما این دختر بی فکر بیمار شده.

منطق ام خواب است دیگر

روزه ی سکوتم هم

و حتی همه ی حاشیه رفتن هایم.

راستش میدانم که از فکر تو

من غرق گناهم.

تو قلبت مالک دارد و من...

فکر کردن ِ به تو, شده بزرگترین گناهم.

وای بر من

وای بر من که پر ز اشتباهم.

کودکانه است و احمقانه

این حس یک طرفه که به آن دچارم.

آب از سرم گذشت و

گذشت آنچه که فکر تو با من کرد

تا به خودم آیم

اسم تو باز آمد و بد حالم کرد.

یادش بخیر نوشته هام..

وقتی هنوز نمیدونستم

نمیشه که ,بشی برام...

یادت میاد همین ورا

نوشته بودم, ابرمو بارون ندارم.

از ترس رفتن تو رهگذر

بغض میکنم نمیبارم.

میترسیدم ببارمو چتر بگیری روی سرت.

بگم دوستت دارم یهو بری

حتی نگاهی نکنی پشت سرت.

نگفتم و نباریدم

خواب بودم و نفهمیدم

تو خیلی وقت پیشا رفته بودی.

خودمونیم ولی

نگو حس منو نفهمیده بودی.

من لال بودم اصلا!

دوست ِ عزیز, با معرفت!!!

کاش که از اولش خودت بهم گفته بودی...

فقط یک کلمه,

تا بدونم نشون کرده بودی.

گذشته ها رو بگذریم.

قربون برم خدا رو

دنیا چقدر کوچیکه.

من و تو زیر یک سقف

اما چشمم تو رو نبینه.

من و تو زیر یک سقف

حالم چقدر خراب بود.

الهی قربونت برم

که رنگ سبز پیرهنت

برای آدم برفی,

نشونه ی بهار بود.

راستی تو دندونت خراب بود

من اما

فقط دل آورده بودم

دلی که خیلی کباب بود.

هوای چشماتو کرده بودم

اومدم چشماتو ببینم.

اما دستاتو دیدم

منه زجر کشیده آروم

خودمو عقب کشیدم .

زیر اون سقف نفس گیر.

چندین بار نفس هاتو نفس کشیدم.

رفتمو فقط دادم پیامی.

من, نه سلامی.

تو, نه جوابی.

آهای ای رفته از دست...

بی عقل و بی فکر میشوم هنوزم

هرجا که اسمی ز تو هست.

کارم اشتباه بود و میدونم

این طوری نمیشه که بمونم.

دعا میکنم که بیوفتی از چشم و دلم .

دعا کن اجابت بشه من منتظرم.

یه کاری کن..

یه کاری کن که بیوفتی.

که تو این قصه تو هم باختی.

من هنوز بی ثمر منتظر معجزه ام

بین این همه سیاهی دنبال روزنه ام.

درسته من مرد نبودم

جرات نکردم

که بگم عاشق تو بودم.

اما تو مردونگی کن در حقم

بیا و یکباره بده دق ام.

لگد بزن به سپر معجزه ام

بیا ای دوست که بد منتظرم.

بیا و قطع امیدم کن

گریه می کنم درسته.

اما تو نترس

بیا و فحشم بده

بیا جرات کن.

بذار از چشام بیوفتی

بگو شدیدا عاشق عشقتی

بگو "ای دختر وقتتو تلف نکن تو مفتی"

بگو که فرقی نداره واسم

" حتی اگه زین حس بمیری زمین بیوفتی"

یادداشت های برفی...